Πάντα θεωρούσα ότι η δύναμη της ποίησης σε σχέση με άλλα λογοτεχνικά είδη είναι κάπως μεγαλύτερη, γεγονός που μας αποδεικνύει και η πένα της ταλαντούχας Γεωργίας Ευστρατίου, που φιλοξενώ σήμερα στην στήλη 10 στα 10.

Η Γεωργία Ευστρατίου γεννήθηκε στη Κύπρο στις 12 Αυγούστου του 1998. Κατοικεί στη πόλη Λάρνακα, ενώ βρίσκετε στο τελευταίο έτος των σπουδών της στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, όπου και σπουδάζει Διοίκηση Ξενοδοχείου. Κατά τη διάρκεια των σπουδών της εργαζόταν σαν σερβιτόρα σε τουριστικό ποταμόπλοιο γεγονός που της έδωσε την ευκαιρία να ταξιδέψει σε πολλές χώρες της Ευρώπης και να διευρύνει τους ορίζοντές της.

Καθώς ακόμη βρισκόταν στο Πανεπιστήμιο εξέδωσε το πρώτο της βιβλίο συλλογής ποιημάτων με τίτλο “Άβυσσος η ωμότητα του ανθρώπου”. Με τη συγγραφή άρχισε να ασχολείται από πολύ μικρή ηλικία, αλλά ποιήματα -στα οποία είχε πάντοτε μεγάλη αδυναμία- “άργησε” πολύ περισσότερο να τολμήσει να γράψει.

Σαν άτομο λατρεύει διάφορα σπορ, κάνει πατίνια, όρθια σανιδοκωπηλασία, σκέιτμπορντ, ενώ λίγο πιο παλιά έκανε και ιππασία. Το μότο που προσπαθεί να ακολουθεί είναι το πάντα επίκαιρο “Νους υγιής εν σώματι υγιές”.

ΑΒΥΣΣΟΣ Η ΩΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

(Απόσπασμα από την καταπληκτική συλλογή ποιημάτων της Γεωργίας Ευστρατίου:)

 “Αδειάζουν τη νύχτα κι έρχεται η μέρα να τους σώσει,
 να τα βάλει όλα στη θέση τους με την ψευτιά της.”
“Προσπαθώντας να γίνω δραπέτης μιας κοινωνίας που με θέλει να είμαι όσα δεν θέλησα ποτέ, ενός κόσμου που καταρρέει  μπροστά στα μάτια μου. Κραυγάζω επανάσταση πάνω σε σελίδες με ενα στυλό εκλιπαρώντας για συγχώρεση που δεν είμαι αυτό που πρέπει, που δεν είμαι η αλλαγή μα ούτε κι ο φυγάς.
Είμαι ο τρελός που γράφει την ομορφιά όλων όσων διαλύονται.”

Αναζητήστε το βιβλίο κι εδώ: https://efgeorgia.company.site/

Ευχαριστώ ολόψυχα την αξιόλογη Γεωργία Ευστρατίου για τον χρόνο που βρήκε να απαντήσει στο δικό της 10 στα 10.
__________________________________________
1. Βρίσκεστε στο ίδιο πλοίο με μια ιστορική προσωπικότητα μιας άλλης εποχής. Ποια θα θέλατε να είναι αυτή και τι θα την ρωτούσατε;

Θα ήθελα να βρισκόμουν στο ίδιο πλοίο με τον ποιητή Νίκο Καββαδία, αφού έχουμε την ίδια αγάπη για τα πλοία. Θα μιλούσαμε ώρες ολόκληρες για τις εμπειρίες μας, τις δυσκολίες μας και το πως είναι να δουλεύεις σε ένα πλοίο στην νεανική ηλικία των 19 ετών που μόνο εμείς ξέρουμε. Τα περί του πλοίου, μόνο αυτοί που τα έζησαν μπορούν να τα καταλάβουν.

2. Έχετε να φάτε μια εβδομάδα όταν μπροστά στα έκπληκτα μάτια σας στρώνεται το πιο πλούσιο τραπέζι του κόσμου. Είστε έτοιμη να αρπάξετε το πιρούνι όταν από κάπου ακούγεται μια φωνή: «Κορίτσι μου τι πας να κάνεις; Έτσι και φας το παραμικρό χάνεις το Νόμπελ Λογοτεχνίας!» Πώς αντιδράτε;

Φυσικά και ξεκινώ να τρώω!!! Ας δώσουν το Νόμπελ λογοτεχνίας σε όποιο το αξίζει. Και που ξέρεις; Ίσως αφού φάω, γράψω κάτι αξιόλογο που θα άξιζε το Νόμπελ.

3. Η έμπνευση έχει γυρίσει ποτέ την πλάτη στην Γεωργία Ευστρατίου;

Όχι ποτέ μέχρι τώρα. Μπορώ να εμπνευστώ από τα πάντα οποιαδήποτε στιγμή. Αρκεί μόνο να έχω μπροστά μου στυλό και χαρτί. Φυσικά όμως αυτό δεν σημαίνει πως ότι γράψω θα είναι άξιο θαυμασμού. Αρκεί όμως να μην σταματάς ποτέ να γράφεις. Εξάλλου ότι αφήσεις, θα σ’ αφήσει.

4. Ποια τρία αντικείμενα δεν θα παίρνατε ποτέ μαζί σας σε ένα ερημικό νησί;

Θα προτιμούσα να μην πάρω τίποτα απολύτως μαζί μου. Αφού είναι να ζήσω την εμπειρία, ας τη ζήσω στο έπακρο έτσι όπως την παρουσιάζουν οι Αμερικάνικες ταινίες.

5. Υπάρχει κάποιο είδος λογοτεχνίας που δεν θα αγγίζατε ποτέ;

Όχι δεν υπάρχει κάποιο, μου αρέσει να διαβάζω τα πάντα!! Παιδικά βιβλία, κόμικς, βιβλία ψυχολογίας, αυτό βελτίωσης, φαντασίας, τρόμου, ερωτικά, τα πάντα!! Τα βιβλία υπάρχουν για να διαβάζονται και πρέπει να διαβάζονται.

6. Ας αντιστρέψουμε τους όρους: Όλοι είναι για μια μέρα αόρατοι εκτός από εσάς. Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνατε;

Θα ήμουν ενθουσιασμένη!!! Μια μέρα χωρίς να βλέπω ανθρώπους γύρv μου θα με ηρεμούσε. Για μια μέρα μόνο όμως, ε!!!! Η μοναξιά με τρομάζει.

7. Υπάρχουν τελικά μεγάλοι συγγραφείς ή μεγάλα έργα;

Μεγάλα έργα. Κανείς δεν έγινε μεγάλος συγγραφέας για όλα όσα έγραψε. Αρκεί μονάχα ένα αξιοθαύμαστο έργο του για να θεωρηθεί κάποιος ξαφνικά μεγάλος συγγραφέας. Και ξέρετε πως πάει μετά! Λατρεύουν όλοι ακόμα και τα έργα του που πιο πριν ίσως απλά να προσπερνούσαν.

8. Πώς αντιμετωπίζετε τους “ωμούς ανθρώπους”;

Όλοι οι άνθρωποι είμαστε ωμοί. Εγώ, εσύ, ο δίπλα σου, όλοι μας. «Άβυσσος η ωμότητα του ανθρώπου»!

9. Η ποίηση είναι εύκολο να αγαπηθεί από τα παιδιά τόσο όσο το πεζό;

Όχι. Η ποίηση δεν είναι για όλους. Ένα παιδί έτσι όπως και ένας ενήλικας μπορεί να αγαπήσει τη ποίηση εάν και εφόσον πρώτα μπορέσει να την κατανοήσει. Τα ποιήματα κρύβουν ένα βαθύτερο νόημα πίσω από τις λέξεις τους.

10. Ποια από τις δέκα ερωτήσεις σας δυσκόλεψε περισσότερο;

Όλες! Δεν συνηθίζω να μιλώ για μένα και τις απόψεις μου. Είμαι αρκετά κλειστός χαρακτήρας.

Κοινοποιήστε
Καθηγήτρια Γερμανικών, κειμενογράφος και συγγραφέας με τρία βιβλία στο ενεργητικό της: " Η κόρη του Ναζί", "Η φαλαινίτσα που ήθελε να γίνει γλάρος " και το πιο πρόσφατο "Γιατί το λεμονάκι δεν ήθελε να γίνει ποτέ πεπονάκι" από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη. Έχει έναν γιο και θεωρεί ότι η ευτυχία κρύβεται στα μικρά πράγματα που συνήθως προσπερνάμε. Αγαπημένη της ρήση: "Για να ανέβεις στην κορυφή, επιβάλλεται να ξεκινήσεις από την βάση."