Δεν είμαι πολύ σίγουρος αν οι περισσότεροι από σας γνωρίζετε το όνομά μου ή το διασημότερο κατά κοινή ομολογία έργο μου, τον Δον Κιχώτη. Ω, δεν θα απαρνηθώ το γεγονός πως υπερήφανος αισθάνομαι για τον ονειροπόλο ιππότη που δημιούργησε η πένα μου. Kι αν είναι να με έχει ξεπεράσει σε φήμη, χαλάλι του λοιπόν. Δεν σας απογοήτευσα ποτέ!

Ταξίδια ονειρεμένα του νου, απόδραση και της ψυχής ανάταση σας πρόσφερα με τις αράδες μου και να που τώρα σας ζητώ να με συνοδέψετε σε ένα άλλο μικρό ταξιδάκι, σε μια βόλτα μοναδική γεμάτη απέραντο γαλάζιο, γεμάτη Ιστορία.

Τι λέτε θα μου δώσετε το χέρι σας για να σεργιανίσουμε στα σοκάκια της αγαπημένης μου Ναυπάκτου;

___________________

ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

Γνώρισα πολλά μέρη από μικρός, καθώς η οικογένειά μου συνήθιζε να μετακινείται συχνά για λόγους βιοποριστικούς. Είδα πολλά κάστρα, φρούρια κι οτιδήποτε οχυρώνει όσο μπορεί μια πολιτεία, μα τούτο δω το κάστρο με έκανε να ξεχάσω όλα τ’άλλα, σας το ορκίζομαι!

Αρχοντικά απλώνει τους λίθινους βραχίονές του στον λόφο με το πευκόδασος πάνω από την πόλη και τίποτα δεν μοιάζει ικανό να θέσει υπό αμφισβήτηση την υπεροχή του. Σφαλίζω νωχελικά τα βλέφαρά μου και φέρνω την εικόνα τους μπροστά μου. Τούρκοι, Άγγλοι, περιβόητοι πειρατές και Ενετοί το χρησιμοποίησαν ως ορμητήριο επιχειρώντας ο καθένας να κάνει τις δικές του μεγάλες ή μικρές αλλαγές πετυχημένες ή μη, ποιός είμαι εγώ ένας ταπεινός υπηρέτης της πένας να τις κρίνω;

Οι Ενετοί ωστόσο το πρόσεξαν πιότερο απ’τους άλλους θεωρώντας την θέση του άκρως σημαντική κι έτσι η σημερινή του μορφή φέρει στην ουσία Ενετική πινελιά. Κι όπως πλανιέται το πνεύμα μου γύρω απ’ το κάστρο και η καθάρια ακόμη ματιά μου αιχμαλωτίζει την υπέροχη θέα του Κορινθιακού Κόλπου, καθόλου απίθανο δεν μου φαίνεται που η έμπνευση με “τσιγκλάει” για δημιουργία νέου έργου.

Ταξιδιώτη, σαν σε βγάλει ο δρόμος απ’την Ναύπακτο μην λησμονήσεις να απολαύσεις τον καφέ σου από δω ψηλά και γιατί όχι την γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου να θαυμάσεις που φαντάζει τόσο απτή απ’το σημείο αυτό.

ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

Πόσο με συγκινεί αυτό το κεντρικό θα έλεγα σημείο της πόλης που αγαπώ και μ’αγαπά! Δεν γνωρίζω τον λόγο ακριβώς, ίσως και να συνδέεται με την Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Μα κάθε φορά που η ψυχή μου φτερουγίζει πάνω από το πεταλόμορφο λιμάνι μια φράση μου έρχεται στα χείλη, εκείνη που ο ίδιος χάρισα απλόχερα στον Δον Κιχώτη “Να αλλάξεις τον κόσμο φίλε μου Σάντσο δεν είναι τρέλα ούτε ουτοπία. Είναι δικαιοσύνη!”.

Κολλάει κυριολεκτικά το μάτι σε τόση γραφική ομορφάδα που αντικρίζει. Βάρκες σε ζωηρά χρώματα, μα και ιστιοπλοϊκά απ’όλο τον κόσμο βρίσκουν εδώ την ιδανική φιλοξενία. Χωρίς υπερβολές, επισκέπτη, εδώ θα βρεις ό,τι λαχταράς για την διασκέδασή σου, είτε αυτή είναι πρωινή είτε νυχτερινή. Σας συνιστώ να μην αγνοήσετε τον προμαχώνα του λιμανιού, όπου ορθώνεται ο ανδριάντας του μπουρλοτιέρη Ανεμογιάννη, του γενναίου άνδρα απ’τους Παξούς. Δηλώνω πως κοκκινίζω λιγάκι όταν σας προτρέπω το άγαλμά μου που έχει τοποθετηθεί στο Πολιτιστικό Πάρκο Θερβάντες να επισκεφτείτε, μα ανθρώπινο δεν είναι;

Η ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΝΑΥΜΑΧΙΑΣ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

Δίχως να λέω μεγάλα λόγια σας δηλώνω πως η Ναυμαχία της Ναυπάκτου υπήρξε μια από τις πιο τρανές και καθοριστικές. Δύση εναντίον Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η πάλη του Φωτός με το Σκότος.

7 Οκτωβρίου 1571, μια ημερομηνία που ανεξίτηλα χαράχτηκε στην μνήμη μου και -ω! τι ευτυχία- υπήρξα μέρος όλου αυτού του γεγονότος κι απόλαυσα τον θρίαμβο της νίκης. Κι ας της έδωσα “πεσκέσι” το αριστερό μου χέρι!

Επισκέπτη, δεν θα σου αποκαλύψω λεπτομέρειες της αναπαράστασης της ναυμαχίας που λαμβάνει χώρα κάθε Οκτώβρη στην πόλη, θα έκλεβα κάτι από την όλη μαγεία και προσμονή. Έλα απλά να το βιώσεις από κοντά και δεν θα χάσεις!

ΓΡΙΜΠΟΒΟ, ΨΑΝΗ

Συνοδέψτε με λίγο παραλιακά… Η παραλία του Γριμπόβου ιδιαίτερη, ελκυστική για οικογενειακή χαλάρωση με το θρόισμα των πλατάνων να μεταφέρει στ’ αυτιά μου ”Θερβάντες τι κι αν αχρήστεψες το χέρι σου, η ψυχή σου παρέμεινε αλώβητη!”.

Βρίσκεται ανατολικά του λιμανιού κι έχει τεράστια ζήτηση ιδιαίτερα το καλοκαίρι, όπου μπορεί να απολαύσει κανείς ποτά και εδέσματα κάτω από την ευεργετική σκιά των πλατάνων. Στα δυτικά απλώνεται η παραλία της Ψανής με τα ιδιαίτερα καθαρά νερά της, πόλος έλξης κυρίως των νέων.

ΦΕΤΙΧΙΕ ΤΖΑΜΙ

Οθωμανικό τέμενος στον ανατολικό λιμενοβραχίονα του λιμανιού. Ο σουλτάνος Βαγιαζήτ Β’ θέλησε να χτιστεί το έτος 1499, έτος κατάληψης της πόλης. Το όνομά του σημαίνει “Τέμενος της Κατάκτησης” και σε περίοδο ενετοκρατίας λειτούργησε ως αλαταποθήκη. Αν και το συνδέω με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και θλίβομαι ομολογώ, πιάνω τον εαυτό μου να χαίρεται με το γεγονός ότι εδώ μέσα στεγάζεται η Τέχνη, αφού γίνονται πολλές ενδιαφέρουσες εκθέσεις.

________________

Ζητώ την κατανόηση σου, μελλοντικέ επισκέπτη της Ναυπάκτου, που μέρη σαν το Στενοπάζαρο, Πλατεία Φαρμάκη και άλλα δεν ανέλυσα μέσα από τούτες τις αράδες. Αν θέλεις όμως, έλα να τα ανακαλύψεις μόνος σου και ποιός ξέρει, ίσως κάπου ακούσεις και τον αδύναμο καλπασμό του αλόγου του Δον Κιχώτη μου…

Μιγκέλ ντε Θερβάντες Σααβέδρα (Miguel de Cervantes Saavedra, 1547-1616)

Κοινοποιήστε
Καθηγήτρια Γερμανικών, κειμενογράφος και συγγραφέας με τρία βιβλία στο ενεργητικό της: " Η κόρη του Ναζί", "Η φαλαινίτσα που ήθελε να γίνει γλάρος " και το πιο πρόσφατο "Γιατί το λεμονάκι δεν ήθελε να γίνει ποτέ πεπονάκι" από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη. Έχει έναν γιο και θεωρεί ότι η ευτυχία κρύβεται στα μικρά πράγματα που συνήθως προσπερνάμε. Αγαπημένη της ρήση: "Για να ανέβεις στην κορυφή, επιβάλλεται να ξεκινήσεις από την βάση."