O Nίκος  Αγαθαγγελίδης ανήκει σίγουρα στους πιο υποσχόμενους νέους συγγραφείς. Το βιβλίο του αγαπήθηκε σε χρόνο ρεκόρ από το αναγνωστικό κοινό αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι η Ελλάδα μας διαθέτει πολύ γερές πένες ικανές να σταθούν και στο εξωτερικό. Έγω θα σας προτείνω να ανακαλύψετε άμεσα την μαγεία της γραφής του Αγαθαγγελίδη και θα του ευχηθώ ό,τι καλύτερο γιατί του αξίζει!

Ο Νίκος Αγαθαγγελίδης γεννήθηκε το 1995 στη Βέροια. Αποφοίτησε από το Τμήμα Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με κατεύθυνση στον κλάδο της Φιλοσοφίας.

Κατά την διάρκεια των σπουδών του, ολοκλήρωσε τις πρώτες λογοτεχνικές του απόπειρες. Εργάστηκε ως φιλόλογος, αλλά η ανάγκη για μια ζωή κοντά στη φύση τον έκανε να επιστρέψει στη Βέροια, όπου κατοικεί μέχρι σήμερα. «Είμαι μελισσοκόμος και νιώθω τυχερός που το επάγγελμά που επέλεξα ξεκουράζει την ψυχή μου. Με ηρεμεί· με βοηθάει να αφουγκράζομαι καλύτερα τον Νίκο μέσα μου».

Μελετητής της Φιλοσοφίας και της Ιστορίας, αλλά -πρωτίστως- της ανθρώπινης ψυχής, ο Νίκος Αγαθαγγελίδης αποτυπώνει μέσω της γραφής του την πραγματικότητα ως έχει, απογυμνωμένη από το απατηλό της φαίνεσθαι. Προσωπική του επιδίωξη και φιλοδοξία είναι να φέρει τους ανθρώπους κοντά στη λογοτεχνία, να τους κάνει συνοδοιπόρους σε τούτο το μαγικό ταξίδι. «Ένα ταξίδι που δεν τελειώνει ποτέ, είναι ένα ταξίδι που αξίζει να το μοιραστείς, άλλωστε».

Το μυθιστόρημα «Ημιζωές» τόμος Α’ περιλήφθηκε στην κατηγορία των best seller του εκδοτικού οίκου «Υδροπλάνο» σε διάστημα λιγότερο του ενός μήνα.

ΗΜΙΖΩΕΣ

«Νομίζω πως τα άψυχα μάτια της κοιτούν εμένα. Θέλουν να ουρλιάξουν. Πώς αισθάνθηκες όταν είδες τον Θάνατο να πλησιάζει, μικρή μου;»

Το Βέλβετ Ρόου έχει μείνει στην ιστορία ως «η πόλη των χιλίων χαμόγελων». Ωστόσο, πίσω από τα ψεύτικα χαμόγελα ελλοχεύουν σκοτεινά μυστικά. Όταν ο εγκληματολόγος Άλαν Ράσελ αναλαμβάνει την υπόθεση δυο δολοφονημένων κοριτσιών, γνωρίζει ότι η ζωή του θα αλλάξει για πάντα.

Τούτη η ιστορία θα είναι η τελευταία του δοκιμασία και ο μοναδικός δρόμος προς την προσωπική του εξιλέωση. Σε έναν αγώνα ενάντια στον χρόνο, αλλά και σε όσα στοιχειώνουν το παρελθόν του, ο Άλαν θα κληθεί να αντιμετωπίσει ένα κακό που καλπάζει ξέφρενο. Ο δολοφόνος βρίσκεται κάπου εκεί έξω και δε θα αργήσει να χτυπήσει ξανά…

Συμφέροντα και ολέθρια πάθη, ψέματα και δίψα για εξουσία συνυφαίνουν έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται, τον κόσμο των Ημιζωών.

Ο αξιόλογος νέος συγγραφέας Νίκος Αγαθαγγελίδης απάντησε στο δικά του 10 στα 10 και τον ευχαριστούμε πολύ!

______________________________________

10 ΣΤΑ 10 ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΙΔΗ

1. Βρίσκεστε στο ίδιο πλοίο με μια ιστορική προσωπικότητα μιας άλλης εποχής. Ποια θα θέλατε να είναι αυτή και τι θα την ρωτούσατε;

Θα ήθελα να συναντήσω την ποιήτρια Έμιλι Ντίκινσον. Και αυτό όχι γιατί θα ήθελα να την ρωτήσω κάτι, αλλά να της πω ότι η υπέροχη εργογραφία της δε θα έμενε για πάντα στο σκοτάδι ενός συρταριού. Επίσης, θα της έλεγα να απολαύσει το ταξίδι που θα την έπαιρνε μακριά από το πατρικό της σπίτι στο Άμερστ, το οποίο στάθηκε η προσωπική της φυλακή μέχρι το τέλος της ζωής της.

2. Έχετε να φάτε μια εβδομάδα όταν μπροστά στα έκπληκτα μάτια σας στρώνεται το πιο πλούσιο τραπέζι του κόσμου. Είστε έτοιμος να αρπάξετε το πιρούνι όταν από κάπου ακούγεται μια φωνή: «Αγόρι μου τι πας να κάνεις; Έτσι και φας το παραμικρό χάνεις το Νόμπελ Λογοτεχνίας!» Πώς αντιδράτε;

Δε νομίζω ότι χωρά και ερώτημα: θα ορμούσα στο φαγητό. Πρώτον, δε θα κερδίσω ποτέ το Νόμπελ λογοτεχνίας και έχω συμβιβαστεί με αυτό. Life goes on, οπότε ό,τι δεν έχεις είναι αυτό που δεν χρειάζεσαι (που λέει και το τραγούδι). Δεύτερον, η φωνή πιθανότατα θα ήταν μια ψευδαίσθηση από την πείνα, οπότε ένας λόγος παραπάνω να ξεκινήσω το φαγοπότι. Τρίτον, αν –μια στο δισεκατομμύριο– ήταν αλήθεια και κάποιος είχε τόσο κακή αίσθηση του χιούμορ που θα κρινόταν αν θα έπαιρνα το Νόμπελ Λογοτεχνίας από το φαγητό, θα του έλεγα: «Να το χαίρεσαι το Νόμπελ σου, εδώ τρώμε τώρα». Τι νόημα έχει να αποκτήσω ένα βραβείο που το κέρδισα επειδή δε έφαγα μπουκιά;

Μισό λεπτό… μόλις με ειδοποιούν από το control ότι μαζί με το Νόμπελ παίρνουμε και 1.000.000 κορώνες (ήτοι κάτι παραπάνω από 100.000 δολάρια). Προλαβαίνω να αλλάξω την απάντησή μου;

3. Η έμπνευση έχει γυρίσει ποτέ την πλάτη στο Νίκο Αγαθαγγελίδη;

Άπειρες φορές, η έμπνευσή μου είναι πιο άπιστη και από τη Λουκρητία Βοργία. Παλιότερα έτρεχα από πίσω της, ζητώντας να μείνει κοντά μου, αλλά εκείνη έφευγε πιο γρήγορα. Κάποια στιγμή κουράστηκα και της γύρισα την πλάτη και εγώ. Παίρνει τον χρόνο της, αλλά επιστρέφει πάντα. Η σχέση μας είναι ταραχώδης, αλλά έχει ενδιαφέρον.

4. Ποια τρία αντικείμενα δεν θα παίρνατε ποτέ μαζί σας σε ένα ερημικό νησί;

Δεν έχει και πολύ σημασία. Όταν πηγαίνω ταξίδι ξεχνάω τα μισά αντικείμενα που όντως ήθελα να πάρω. Επομένως, θα κάτσουμε να ασχολούμαστε με τα άχρηστα; Σιγά…

5. Ας αντιστρέψουμε τους όρους: Όλοι είναι για μια μέρα αόρατοι εκτός από εσάς. Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνατε;

Επιτέλους θα αποδεικνυόταν ότι μπορείς να έχεις αόρατους φίλους και να μην είσαι τρελός. Θα κανόνιζα καφεδάκι μαζί τους, να μου περιγράψουν την εμπειρία να είσαι αόρατος. Μπορεί να έγραφα ένα βιβλίο για αυτό το θέμα που θα κέρδιζε το Νόμπελ Λογοτεχνίας (χε, χε, χε).

6. Υπάρχει κάποιο είδος λογοτεχνίας που δεν θα αγγίζατε ποτέ;

Γενικά όταν βλέπω βιβλία θέλω να τα αγγίζω, να τα ξεφυλλίζω, να τα μυρίζω. Ναι, μάλλον είναι κάποιου είδους φετίχ. Οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να μην τα ψάξω. Όλες οι λογοτεχνικές θεματολογίες έχουν να προσφέρουν κάτι, αρκεί να είναι καλογραμμένα τα βιβλία.

7. Είστε και μελισσοκόμος. Τι κοινό έχουν οι άνθρωποι με τις μέλισσες;

Σου φουσκώνουν το κεφάλι με το ασταμάτητο βουητό τους (αστειεύομαι). Άπειρα κοινά: και οι μέλισσες έχουν προσωπικότητα, είναι κοινωνικά όντα, έχουν ιεραρχία και η κάθε μια κατέχει μια θέση στην μελισσο-κοινωνία. Σε αυτό που διαφέρουν από τους ανθρώπους είναι ότι όταν τις τσαντίσεις υπερβολικά, σε τσιμπάνε. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι μπορεί να μείνουν βουβοί μια ολόκληρη ζωή και να υποστούν κάθε είδους κακομεταχείριση χωρίς να προβάλλουν καμιά αντίσταση.

8. Είστε ο σύγχρονος Νώε κι οφείλετε να βάλετε στην Κιβωτό σας τρεις μόνο σημαντικές ανθρώπινες εφευρέσεις. Ποιές θα είναι αυτές;

Δραμαμίνες γιατί παθαίνω εύκολα ναυτία, ένα ελικόπτερο για να διαφύγω σε περίπτωση που τύχει η Κιβωτός να μετατραπεί σε Τιτανικό και ένα εγχειρίδιο «πώς να πιλοτάρετε ένα ελικόπτερο».

9. Θα βρούμε αδιάβαστα βιβλία στην βιβλιοθήκη σας;

Όπως δε θα ρωτούσαμε μια κυρία την ηλικία της, έτσι δεν ρωτάμε ποτέ έναν αναγνώστη πόσα βιβλία αδιάβαστα έχει στη βιβλιοθήκη του. Ξέρουμε ότι έχει, αλλά θέλουμε να είμαστε ευγενείς.

10. Ποια από τις δέκα ερωτήσεις σας δυσκόλεψε περισσότερο;

Αυτή για το βραβείο Νόμπελ. Έχετε σκοπό να μου το προτείνετε τελικά ή με βασανίζετε χωρίς λόγο;

Κοινοποιήστε
Καθηγήτρια Γερμανικών, κειμενογράφος και συγγραφέας με τρία βιβλία στο ενεργητικό της: " Η κόρη του Ναζί", "Η φαλαινίτσα που ήθελε να γίνει γλάρος " και το πιο πρόσφατο "Γιατί το λεμονάκι δεν ήθελε να γίνει ποτέ πεπονάκι" από τις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη. Έχει έναν γιο και θεωρεί ότι η ευτυχία κρύβεται στα μικρά πράγματα που συνήθως προσπερνάμε. Αγαπημένη της ρήση: "Για να ανέβεις στην κορυφή, επιβάλλεται να ξεκινήσεις από την βάση."